هر تصمیمی در طراحی کامپیوتری

هر تصمیمی در طراحی کامپیوتری، مبادله ای بین هزینه و قابلیت است.

برخی از کامپیوترها دارای یک GPU اختصاصی و مجزا برای گرافیک هستند، اما ارزانترها فقط عملکردهای GPU را در CPU قرار می دهند. عملکرد پایین تر، اما ارزان تر!

برخی از رایانه ها دارای پردازنده های صوتی و کارت های صوتی پیچیده و اختصاصی هستند. برخی دیگر عملکردهای صوتی اولیه تری را در تراشه های پشتیبانی CPU گنجانده اند. عملکرد پایین تر، اما ارزان تر!

برخی از رایانه ها قبلاً دارای پردازنده های رمزگذاری اختصاصی بودند. پردازنده های مدرن اینتل دارای شتاب سخت افزاری AES هستند.

در Ye Olde Days، شما در واقع یک تراشه کمک پردازشگر ریاضی جداگانه برای عملکردهای FPU می خرید (80387، هر کسی؟) هر CPU مدرن اینتل اکنون یک FPU یکپارچه دارد.

حتی اگر پردازنده کمکی داشتید، به آن نیاز دارید تامین کنندگان بازوی مانیتور کامپیوتر یک کیت برنامه نویسی برای استفاده از آن، و یک حجم حیاتی از پایه نصب برای متقاعد کردن برنامه نویسان برای صرف زمان بر روی آن. در سرزمین GPGPU، معماری های OpenCL و CUDA برای برنامه نویسان به وجود آمد تا از GPU ها به عنوان یک پردازنده مشترک استفاده کنند، اما حتی این نیز محدود به برنامه های تخصصی است که از معماری GPU SIMD بهره می برند.

هیچ مزیت خاصی برای یک تراشه ARM با هدف عمومی به عنوان یک پردازنده مشترک وجود ندارد که فوراً یک مزیت برای CPU مدرن اینتل دارد. این یک معماری متفاوت و کندتر است. مشخص نیست که حتی اگر در هر رایانه شخصی رایگان باشد مفید باشد زیرا به برنامه نویسی تخصصی مانند OpenCL یا CUDA نیاز دارد.

احتمال اینکه پردازنده‌های مشترک FPGA را برای کارهای تخصصی مانند AI و ML مشاهده کنید تا زمانی که CPUهای عمومی خود این قابلیت را به دست آورند، بیشتر است. سرورهای جدید Azure FPGA های اینتل را بسته بندی می کنند زیرا Microsoft ARM بدون Xeon از ARM استقبال می کند.